Kula w Łeb

Opis filmu

Po realizacji "Killera" drogi Tsuia Harka i Johna Woo ostatecznie się rozeszły. Co ciekawe, obaj twórcy postanowili zrealizować filmy o Wietnamie, każdy miał jednak swoją wizję. Tsui kontynuował przygodę z "Lepszym jutrem", realizując feministyczny prequel przeboju. Powstał film epicki, ale różny od pozostałych dzieł Woo, poruszający i bardzo osobisty, miejscami autobiograficzny. Są tu efektowne, znakomicie inscenizowane strzelaniny, ale w pamięci zostaje inny rodzaj przemocy "Kulę" otwierają nietypowe dla reżysera sekwencje obyczajowe, w dużej mierze inspirowane jego trudnym dzieciństwem. Jest rok 1967. Ah Bee, Fai i Little Wing, przyjaciele z ubogich przedmieść Hongkongu spędzają czas na potyczkach z konkurencyjnym gangiem. Gdy Fai zabija jednego z rywali, przyjaciele decydują się na wspólną ucieczkę do ogarniętego wojną i chaosem Wietnamu. Ma ich to uchronić przed zemstą i umożliwić szybki zarobek dzięki handlowi deficytowymi produktami. To, co zaczyna się jak ekscytująca przygoda, zamienia się w koszmar, kiedy bohaterowie trafiają w sam środek wojennych działań. Sztuką będzie w tym świecie przeżyć, a czy mogą w nim przetrwać przyjaźń i lojalność? W filmie wybrzmiewają przede wszystkim echa "Łowcy jeleni", "Dawno temu w Ameryce" czy "Ulic nędzy". Inspiracją dla sekwencji wojennych były ikoniczne zdjęcia z Wietnamu, a film stał się także komentarzem do masakry na placu Tiananmen, która miała miejsce rok wcześniej i bardzo poruszyła reżysera. To właśnie osobiste podejście twórcy sprawiło, że "Kula w łeb" jest dzisiaj uznawana za humanistyczne arcydzieło, będące refleksją nad szaleństwem wojny.