Przysłowie mówi: "Punkt widzenia zmienia się w zależności od punktu siedzenia". Mam dwie ojczyzny więc traktuję ten film - nawiązując do tego przysłowia - jako wizualny zapis mojego punktu widzenia poprzez wiedzę i doświadczenie innych ludzi. Starałam się w nim skonfrontować różne osoby które znają Iran, oraz tych znających go "ze słyszenia". Nie ma tu jednego bohatera, są nimi wszystkie osoby, które wyrażają swoje opinie i dzielą się swoją wiedzą o Iranie. Sceny dokumentalne, które zrealizowaliśmy są przeplatane komediowym komentarzem. Ponieważ każdy odbiera Iran na swój sposób, film ma charakter kolażu, złożonego z różnych źródeł - osobistych archiwów, materiałów internetowych oraz wywiadów. W filmie nie ma "jednej prawdy" o Iranie, gdyż moim zdaniem taka prawda nie istnieje.
