Wybrane festiwale i nagrody / Selected festivals and awards: 2013 – FF Londyn / FF London. Słynny gazociąg Urengoj-Pomary-Użhorod, znany pod nazwą Zachodniosyberyjski lub Transsyberyjski Rurociąg, dostarcza gaz z Zachodniej Syberii przez Rosję i Ukrainę, do krajów Europy Zachodniej i Środkowej. Stanowi jedną z głównych rosyjskich dróg eksportu gazu. Rurociąg ma długość 4500 kilometrów, a rozpoczyna swój bieg w osiedlu Urengoj w azjatyckiej części Rosji, w Jemalsko-Nienieckim Okręgu Autonomicznym, następnie przecina rosyjsko-ukraińską granicę w Sumy, dostarczając gaz do stacji w Użhorodzie, na granicy ukraińsko-słowackiej. Oprócz niezwykle ważnej funkcji gospodarczej, stanowi przykład zupełnie wyjątkowego geograficznego szlaku, na którego linii, jak w tyglu, mieszają się różne kultury i narodowości. Ukraiński reżyser postanowił nakręcić portret mieszkających wzdłuż rurociągu społeczności. W ciągu 104 dni w siedmiu krajach, przez które biegnie rurociąg, rejestrował kamerą sceny z ich codziennego życia. Film zaczyna się w strefie zero, czyli w ekstremalnie chłodnej części północnej Syberii, gdzie rurociąg ma swój początek. Mieszka tu pastersko-łowieckie plemię Nenetów, noszące charakterystyczne stroje i żyjące z myślistwa i połowu ryb w skutych lodem rzekach. Ekstremalny mróz, jaki tu panuje, powoduje, że usta i twarz ludzi zamarzają na dworze, a mówienie staje się prawie niemożliwe. Członkowie Nenetów bez problemu biorą jednak udział w organizowanych na wolnym powietrzu corocznych zawodach dla myśliwych, rybaków i hodowców, finansowanych zresztą przez koncern gazowy. Przede wszystkim kultywują jednak tradycję, w tym barwne obyczaje, ceremonie weselne i chrzest. W miarę jak Manskij przemieszcza się z kamerą w cieplejsze rejony gazociągu, obserwujemy bardziej cywilizowane społeczności, które wcale nie wydają się bogatsze i szczęśliwsze: bezrobotnych i pozbawionych nadziei mieszkańców ukraińskich wiosek, w których sowieckie nazwy ulic mieszają się z nowoczesnymi, Słowaków i Czechów mieszkających w wioskach i miasteczkach, w których życie płynie powolnym rytmem i własnym biegiem. Manskij skupia się na zwykłych ludziach, z respektem pokazując indywidualne losy jednostek i społeczności, a także rzeczywistość, w której funkcjonują. Gdy filmowa opowieść dochodzi do niemieckiej Kolonii, gdzie rurociąg się kończy, okazuje się kolejny raz, że świat jest bardzo mały… The Trans-Siberian gas pipeline, built in 1983, connected gas supplies in Siberia with consumers in Europe. Ukrainian-born documentarist Vitaly Mansky’s perceptive and evocative film follows its course through Russia to the Czech Republic and Germany. But the pipeline itself only provides the framework for portraits of scenes from everyday life. Fishing in a frozen Siberian river, a wedding in Khabarovsk, old men looking back to Stalinist ideals and a church mass in a disused rail car are just some of the episodes that provide insights into a provincial Russia that has changed little, the sale of energy providing little benefit to the people who live alongside its source. But however absurd and unsettling the parallel images of wealth and poverty, the film is at the same time a portrait of the individuality of ordinary people. Mansky’s careful and perceptive approach demonstrates a fundamental respect for the people he is filming. Filmy zagraniczne wyświetlane są z polskimi napisami. Większość filmów pokazywana jest również z angielskimi napisami/ Foreign films will be screened with Polish subtitles. Most of the presented films will also have English subtitles. Miejsca na salach są nienumerowane/ No seating assignment. Informujemy, że nie ma możliwości zwrotu zakupionych biletów / We inform you that tickets are non-refundable.
