Barroso to wyjątkowy region w północnej Portugalii. Ludzie żyją tu zgodnie z rytmem przyrody. Pasą bydło, pielęgnując tradycyjny tryb życia swych przodków. Kamienne domy, brukowane średniowieczne uliczki i wąskie przesmyki pomiędzy domostwami wiele mówią o przeszłości tego miejsca. Historia i tradycja wypierają tu nowoczesność, ale wiadomo, że takie zachowanie nie przetrwa próby czasu. Niedługo tradycyjne Barroso zaniknie i dlatego trzeba zachowywać wspomnienia. Film jest próbą utrwalenia rzeczywistości tego niezwykłego miejsca. Reżyser zestawia surowe i obezwładniająco piękne pejzaże tego regionu z ujęciami codzienności życia miasta i jego mieszkańców, a w czarno-białych ujęciach przedstawia osoby, które już odeszły. Rzeczywistość Barroso ujęta została w poetyckim stylu, z poczuciem melancholii, łączącej smutek przemijania i radość istnienia. A wszystko po to, aby zatrzymać czas i uświadomić sobie, że pamięć potrafi oprzeć się upływającemu czasowi, przypominając, kim byliśmy i kim się staliśmy. A. P. Barroso is an isolated region of Portugal where people live at the rhythm of the herds and the seasons. There, one can witness an ancestral way of life which will probably not last. Everyone knows it is the end of it soon and secretely draws the meshes of sparse memories. The memory resists. The setting serves as a mirror. In reminding us what we used to be, it also reflects what have become.
