Młody filmowiec Jan postanawia nakręcić film o własnym ojcu – polskim ambasadorze w Brukseli. Mimo wyraźnej niechęci Sławomira, który przez wzgląd na etykę wykonywanego zawodu, a po trosze także z powodów osobistych manifestuje brak zaangażowania w poczynania syna, Jan nieustannie i wytrwale tworzy filmowy portret ojca. Dokument jest doskonałą konfrontacją charakterów ojca i syna – równie niepodobnych, co nierozerwalnie ze sobą związanych.
