Założone w 1970 roku w Nowym Jorku w prywatnym mieszkaniu The Lesbian Herstory Archives stanowi obecnie największą na świecie kolekcję archiwalnych materiałów stworzonych przez lesbijki o nich samych. Przez ponad 40 lat organizacja oparta na wolontariacie walczyła o widzialność lesbijek, dosłownie ratując historię ze śmietnika. Dokumentowała zarówno wydarzenia stanowiące kroki milowe w historii społeczności LGBTQ+, jak i te, które ową społecznścią wstrząsały. „Nasza historia ginęła tak szybko, jak ją tworzyłyśmy”. Taka świadomość była motywacją dla Deborah Edel i Joan Nestle, które założyły archiwum, umożliwiające przetrwanie pamięci o kobietach kochających kobiety. Film Megan Rossman portretuje obecnie siedemdziesięcioletnie założycielki archiwum, które przekazują wiedzę, w jaki sposób opiekować się zbiorami, młodszemu pokoleniu poszukującemu swoich korzeni w historii. Jedna z wolontariuszek zaznacza, że dowiedziała się, jak zabezpieczać archiwalia, ale radzenie sobie z emocjonalnym bagażem prywatnych zapisków, intymnych jednostkowych historii, nadal pozostaje dla niej wyzwaniem. Film ukazuje fascynujące początki funkcjonowania The Lesbian Herstory Archives i jest hołdem złożonym działaczkom drugiej fali feminizmu. Jest także naglącym apelem o kontynuowanie działalności aktywistycznej wobec współczesnych zagrożeń związanych z homofobią i jej politycznym kształtowaniem.
