Charakterystyczna dla dorobku reżysera Petera Watkinsa hybryda gatunkowa fabuły i dokumentu. Część fabularna to historia życia i twórczości Edvarda Muncha. Poznajemy wydarzenia, które ukształtowały bohatera jako człowieka i artystę. Przyglądamy się procesowi powstania słynnych obrazów malarza. Warstwę dokumentalną stanowią kierowane wprost do kamery wypowiedzi osób występujących w filmie. Efekt autentyzmu potęguje fakt, że ekranowe postaci grają naturszczycy. Rozmowy z nimi przypominają konwencję telewizyjnego wywiadu. Wykonawcy opowiadają o sobie, wyrażają również opinie na temat Muncha. W filmie pojawia się także odautorska narracja, zawierająca komentarze Watkinsa do zapisków z dziennika swojego bohatera. Styl filmu budują elementy produkcji biograficznej, oświatowej i reportażu. Oryginalne połączenie tych form składa się na jedyny w swoim rodzaju ekranowy esej portretujący Edvarda Muncha.
