„Gloria Victoria” jest trzecim filmem trylogii o relacjach pomiędzy sztuką i siłą. Ushev jawi się w niej jako artysta o wielu twarzach, wirtuoz kolażu i recyklingu. Film jest zawieszony pomiędzy abstrakcją a figuratywnością. Wykorzystując dynamiczny montaż reżyser ukazuje zło, potępia wojnę i niepohamowany wyścig zbrojeń, który przemienia człowieka w bestię. W filmie Usheva znajdzie się odniesienia zarówno do surrealizmu, jak i do Drakuli. Są też kubistyczne konstrukcje wynurzające się z horroru o rozczłonkowanych ciałach. Jednak te cytaty, aluzje i odwołania do nocnych koszmarów wykorzystuje Ushev w imię pokoju.
W warstwie muzycznej filmu „Gloria Victoria” została wykorzystana część 7. Symfonii Dmitrija Szostakowicza (1906–1975). Powstała ona w 1941 r., a nazwę „Leningradzka” kompozytor nadał jej w związku z rozpoczynającą się blokadą miasta przez Niemców.