Celimene ma trzydzieści pięć lat. Jest pisarką, której zabrakło inspiracji do pisania. Jest ekscentryczna, a jedynym powodem, żeby stąpać twardo po ziemi jest jej siedmioletni syn Adam. Anais ma siedemnaście lat. Jest młoda, nowoczesna i ma w sobie arogancję typową dla młodego pokolenia. Prześladuje Célimène, przegląda jej pocztę, wszędzie jej wypatruje. Anaïs chce przekonać Celimene do opisania jej historii, proponuje więc siebie jako temat. Nic obu kobiet nie łączy, ani ich nie dzieli, upór jednej ściera się z wewnętrznym zamknięciem się drugiej.
