Początek opowieści to rok 1943 r., kiedy Lidia, Rosjanka z pochodzenia, wstępuje do Armii Krajowej. Składa przysięgę, której nigdy nie złamie. Lidia wstępuje do V Wileńskiej Brygady AK dowodzonej przez Łupaszkę, z którym połączy ją wielkie uczucie. W kolejnych scenach rekonstrukcyjnych przetykanych wspomnieniami m.in. córki Lidii, Justyny Eberle, oglądamy wojenną walkę z okupantami i powojenną – o przetrwanie, a w końcu zatrzymanie Szendzielarza i Lwow na Podhalu oraz katownię przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Poznajemy treść wyroku, który skazuje „Łupaszkę” i Lwow na rozłąkę. Dalej narracja skupia się na życiu i działalności bohaterki po wyjściu z więzienia. Film kończą ujęcia bohaterki w ostatnich tygodniach życia oraz zdjęcia z jej pogrzebu.
