Bohaterem filmu jest Johnny – indywidualista o sardonicznym poczuciu humoru, outsider, cynik głoszący nihilistyczne hasła o moralnym i filozoficznym bankructwie. Żyje we własnym obsesyjnym świecie, głosi bezsens istnienia i bliski koniec świata. Johnny niszczy siebie i ludzi, których spotyka. Widz jest świadkiem wędrówek bohatera ulicami Londynu. Jest to zarazem pretekst do wnikliwego sportretowania postaci (a także całego społeczeństwa), która w jakimś stopniu urasta do rangi uniwersalnego przekazu o kondycji egzystencjalnej współczesnego człowieka, o poszukiwaniu tożsamości, własnego miejsca w życiu, funkcjonowaniu jednostki w społeczeństwie. Jest to refleksja wyraźnie obecna w każdym z dzieł twórcy. To głęboko odczuwalne poczucie beznadziei, wynikające z rozdźwięku pomiędzy tym, kim naprawdę jesteśmy, a tym jakie role przypisali nam inni ludzie. Obraz otrzymał Złotą Palmę w Cannes dla najlepszego filmu i za najlepszą reżyserię.
88%
85/100
