W czasie II wojny światowej jazz, jako „muzyka wroga” był w Japonii surowo zakazany. Ale wraz z końcem wojny i przybyciem sił okupacyjnych, jazz, rdzenna amerykańska muzyka, powrócił do Japonii z witalnością i siłą. Rozgrywający się na tle chaosu i nadziei następującego tuż po wojnie okresu film jest historią grupy młodych japońskich muzyków, którzy znaleźli życiową szansę grając jazz w amerykańskich klubach wojskowych w czasie okupacji (w późnych latach 40-tych). W chaosie i biedzie początków okupacji kluby są prawdziwą żyłą złota dla tych, którzy w nich pracują.