Jedno ujęcie, jedna rolka taśmy 8 mm i jedno ustawienie kamery. W kadrze kilka barwnych plam, a ciągłość długich pionowych smug zaburzana jest przez punktowe źródła światła. W obrazach anamorficznych kluczem do rozszyfrowania sensu jest spojrzenie pod odpowiednim kątem, w One wymaganych współrzędnych dostarcza nam niespodziewany ruch wewnątrz ujęcia. Przez moment mamy pewność, przez tę krótką chwilę, zanim wszystko zanurzy się w ponownym bezruchu.
Rok produkcji: 1978–2010
Opracowanie: Stanisław Liguziński