Paulo Szot jako Kowalow Andrey Popov jako Żandarm Alexander Lewis jako Nos
Opis filmu
Z twarzy asesora kolegialnego Kowalowa zniknął nos. Zrozpaczony urzędnik zarządza poszukiwania, angażując w nie mieszkańców Petersburga. Nos jednak ani myśli dać się złapać – tak po krótce rysuje się treść pierwszej opery jednego z najwybitniejszych kompozytorów rosyjskich XX wieku. 21-letni Szostakowicz napisał Nosa na podstawie surrealistycznej satyry – opowiadania Nikołaja Gogola. Libreciści wykorzystali także motywy z innych dzieł tego pisarza – Martwych dusz, Dziennika szaleńca i Ożenku – a nawet fragmenty Braci Karamazow Fiodora Dostojewskiego. Ta bezceremonialnie potępiona przez ówczesną krytykę radziecką opera pełna jest nowatorskich rozwiązań kompozytorskich (autor m.in. każe śpiewać soliście wcielającym się w rolę Nosa przez nos), ale – choć to utwór wybitny – wystawia się ją niezwykle rzadko, gdyż do jej wykonania potrzeba ponad 80 solistów. Met udało się zebrać tylu wykonawców, a nowojorska inscenizacja Nosa nawiązuje do najlepszych osiągnięć teatru rosyjskiego.
