Jest to film Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich – zasłużonej dla polskiej kultury instytucji, która w 2017 roku będzie obchodziła 200. rocznicę powstania. Strękowski zaczynając swą opowieść od założenia Ossolineum, skoncentrował się na historii instytucji po II wojnie światowej, kiedy została przeniesiona ze Lwowa do Wrocławia, a jej zbiory uległy podziałowi (część została w lwowskiej Bibliotece im. Wasyla Stefanyka i w lwowskich muzeach). Szczególną uwagę poświęcił okresowi po 1990 roku kiedy dyrektor Adolf Juzwenko podjął działania w celu nawiązania kontaktów i współpracy z lwowskimi instytucjami posiadającymi obecnie ossolińskie zbiory. Jest to zatem film nie tylko o historii Ossolineum, ale też o budowaniu, czasem trudnym, polsko-ukraińskiej współpracy w dziedzinie kultury.
