W scenariuszu filmu wykorzystano mity skandynawskie oraz podania ludowe. Fabuła obrazu opowiada o żyjącym z dala od cywilizacji rodzeństwie, które z rąk okrutnych trolli ratuje królowa elfów. Wiara Islandczyków w „ukryty lud” (huldufólk), a zwłaszcza w elfy, została rozsławiona na świecie przez biura podróży i broszury turystyczne oraz „popularnonaukowe” (i niestety często pseudoantropologiczne) relacje z wypraw na wyspę. Najbardziej poetycka scena filmu – balet elfów – swoją siłę oddziaływania zawdzięcza w dużym stopniu pięknej ścieżce dźwiękowej i niezwykłej choreografii autorstwa utalentowanej islandzkiej kompozytorki Jórunn Vidar.
