Tong Phuoc Phuc, wietnamski działacz Jednak na idealnym obrazie dobrego „wujka” (jak nazywają Phuca w okolicy) i jego gromadki bardzo szybko pojawiają się rysy. Widzimy opiekunki zajęte plotkami i dzieci klęczące pod ścianą z rękami uniesionymi w górze. Karą za zamoczenie spodenek jest trzymanie ich w zębach. Szorstka czułość przeplatana jest – początkowo lekkimi – poszturchiwaniami. Dzieci przed snem mają pić alkohol – podobno lepiej wtedy śpią. Najlepszym narzędziem, by zapanować nad gromadką rozbrykanych maluchów jest… bambusowa pałka. Kamera przyjmuje perspektywę opiekunek i dzieci. Obserwujemy ich świat „od dołu”, bez upiększenia, zanurzając się w dusznej, azjatyckiej rzeczywistości. Pomimo, że lokalna społeczność oskarża „wujka” o malwersacje finansowe, niedostateczne odżywianie dzieci i znęcanie się nad nimi, on ma się doskonale. Po godzinach poświęca się swojej drugiej pasji – kilka lat temu założył cmentarz, gdzie buduje symboliczne groby dla ofiar aborcji. Film powstawał przez kilkanaście miesięcy. Jest beznamiętną i uczciwą (nikt tu niczego nie ukrywa) relacją z dziecięcego piekła, przez co stawia widzom niewygodne pytania. Przecież ruch W.D. Tong Phuoc Phuc runs an orphanage in Vietnam. He is strongly opposed to abortion and persuades women with unwanted pregnancies to help him bring up the toddlers in his care. His initiative receives universal praise and financial support. But Tong is being dogged by increasingly persistent rumors about neglect and mistreatment of the children, with donations going into his pocket rather than paying for diapers and food. This sometimes shocking film exposé shows daily life in the orphanage from a fly-on-the-wall perspective. Shot from the eye height of the film's subjects, the troubled tots, the camera reveals how their young caregivers are often harsh and indifferent. Jakeb Anhvu gets across just how cruel the place is for the orphans without commentary or emotionally charged music. Like a “nanny cam” the camera observes as the tiny children are tormented and beaten, and reveals how the unhappy, frustrated and pregnant caregivers are overwhelmed by their workload. Tong himself rarel
