Na lato do babci Lidii Pietrowny, która mieszka nad morzem, przyjeżdża wnuczka, studentka Irina. Relacje między nimi są trudne: rzadko się spotykają, ojciec Iriny (syn Lidii Pietrowny) od dawna nie żyje, a synowa i teściowa od początku nie mogły się porozumieć.
Na pierwszy rzut oka, babcia i wnuczka bardzo różnią się od siebie. Irinę śmieszy staromodna delikatność babci, a Lidia Pietrowna zaniepokojona jest prostolinijnością i kategorycznością wnuczki. Stopniowo między nimi rodzi się bliskość dusz i wzajemne zrozumienie, pod wpływem babci wnuczka zaczyna się zmieniać. Lidia Pietrowna budzi w młodej dziewczynie kobiecość, mądrość i wrażliwość na uczucia innych ludzi. Co więcej, pomaga wnuczce odnaleźć w chłopaku z sąsiedztwa człowieka, z którym można przeżyć całe życie.
