Film dokumentalny, dla którego punktem wyjścia stały się prywatne archiwa filmowe, przeżywa swój złoty okres także w Republice Czeskiej. Szczęściem dla reżysera jest znalezienie interesującego bohatera, który uczestniczył w ciekawym wydarzeniu, zapisał je swą kamerą, a do tego jeszcze prowadził dziennik. Bohaterem filmu Cesta na Vostok jest czeski astrofizyk Stanislav Fischer, który studiował w Moskwie a po jakimś czasie miał możliwość wyjechać na radziecką stację badawczą Wostok na Antarktydzie. Z perspektywy kilku dziesięcioleci możemy oglądać, jak na początku lat 60. wyglądały na takiej stacji warunki pracy i komunikacja pomiędzy przedstawicielami różnych nacji i różnych światów: komunistycznego i demokratycznego. W jaki sposób dochodziły wiadomości ze świata i jak na nie reagowano. Film staje się swoistym rodzajem podróży w głąb czasu.
