Joanna Szczepkowska jako Contessa Zofia Rysiówna jako Giovanna Piotr Adamczyk jako Gustaw młody
Opis filmu
Adaptacja opowiadania Gustawa Herlinga-Grudzińskiego (ur. 1919). "Portret wenecki", podobnie jak inne opowiadania i eseje wybitnego pisarza tworzącego na emigracji, laureata nagród im. Jurzykowskiego, im. Kościelskich, Premio Viareggio Internationale i innych - miał swój pierwodruk na łamach "Kultury" w ramach "Dziennika pisanego nocą". W tym opowiadaniu również, jak w całym jego pisarstwie, bardzo liczne i silne są związki biografii bohatera-narratora i autora. Młody Herling-Grudziński, przed wojną student polonistyki UW, w 1940 r. aresztowany przez NKWD, spędził dwa lata w łagrze pod Archangielskiem. Zwolniony z obozu w Jercewie po dramatycznej głodówce, trafił do armii gen. Andersa; z II Korpusem przebył kampanię włoską, za udział w bitwie pod Monte Cassino dostał Virtuti Militari. Po wojnie zdecydował się zostać na Zachodzie. W Rzymie był kierownikiem literackim tygodnika "Orzeł Biały", uczestniczył w zakładaniu Instytutu Literackiego i miesięcznika "Kultura"; w Londynie współpracował z "Wiadomościami", w Monachium związał się z Radiem Wolna Europa. W 1955 r. zamieszkał w Neapolu z drugą żoną, Lidią Croce. Znany przede wszystkim jako autor "Innego świata", wstrząsających zapisków i przemyśleń z sowiekich łagrów, również w utworach czysto fabularnych podejmuje temat cierpienia - wszechobecnego w ludzkim życiu, niezawinionego, pozbawionego sensu i celu, które można by uznać za kwintesencję Zła. Jednak w "Portrecie weneckim" bohater, stary pisarz, dostrzega nie tylko okrutne, ale też "zniewalająco urodziwe twarze Zła". Zło i cierpienie doświadczane na każdym kroku, wpisane w nasz los jak śmierć, analizowane i "oswojone" w sztuce - w rzeczywistości pozostaje przeraźliwą tajemnicą.
