Trzy nowele, trzech mężczyzn, trzy spojrzenia na wielowymiarowość przemocy. Jorge Forero unika konfrontowania ze sobą życiowych postaw bohaterów czy stawiania ojczystej Kolumbii społecznych diagnoz. Starając się dotrzeć do istoty agresji, oferuje widowiskowy, ale i dotkliwy seans uczestnictwa w okrucieństwie. Zmusza do cierpliwego przyglądania się zarówno ofiarom, jak i katom (brutalne akty raczej pozostają ukryte poza kadrem, tkwią w budzącej niepokój potencji). Wytworzone napięcie utwierdza w przekonaniu, że przemoc czai się wokół i w nas nieustannie, napędzając machinę wielokrotnie silniejszą od poczynań jednostki.
