Krótki, czarno-biały film dokumentalny przedstawia ludzi mieszkających w wyludnionej i zniszczonej wojną wsi na południu Górskiego Karabachu. Przyglądamy się impresyjnym obrazom z życia starszej kobiety i jej syna. Jedynym ich zajęciem jest suszenie ogromnych ilości orzechów w zrujnowanym domu. Wszystko wydaje się tu rozgrywać na granicy jawy i snu. Nie dziwi więc oniryczny klimat i opowieść kobiety o zmarłych, którzy nawiedzają ją pod wielkim orzechem przy źródle.
