Świt jest negatywnym uzupełnieniem pracy wideo i serii fotografii Erwina Olafa zatytułowanych Zmierzch. Obie prace portretują rodzinę “wyższej klasy średniej” w stylizowanym wnętrzu domu datowanym na wczesny XX wiek. Tak jak w wielu pracach Erwina Olafa, Zmierzch i Świt charakteryzuje przytłaczająca, duszna atmosfera i ekstremalny stopień sztuczności – postaci wydają się chować za fasadą tłumionych emocji.
Razem Świt i Zmierzch konfrontują widza z uczuciami niepewności i krzywdy: Zmierzch portretuje śnieżnobiałą rosyjską rodzinę w promieniejących odcieniach bieli, które są tylko rozproszone przez prawie przezroczysty różowawy kolor skóry bohaterów. Świt jest całkowitym przeciwieństwem: czarna rodzina poruszająca się w ciemnym wnętrzu. Ich burżuazyjny wygląd kontrastuje z konwencjami i oczekiwaniami dotyczącymi ich koloru skóry, co wystawia historyczną i społeczną świadomość oglądającego na ciężką próbę.
