Film dokumentalny „Życie bujne i tragiczne. Marek Hłasko” zrealizowany przez Temidę Stankiewicz-Podhorecką w 1982 roku jest pierwszym filmem dokumentalnym, jaki poświęcono pisarzowi. I choć nie jest on wolny od pewnych uproszczeń na temat Hłaski, wynikających jeszcze z czasów, w których film powstawał, daje on jednak ciekawy obraz naszego bohatera. O sile filmu decydują rozmówcy, często już od dawna nieżyjący.