Po sukcesie nakręconych w Lizbonie Zielonych lat Paulo Rocha kontynuował misję zmian w portugalskim kinie, dławionym salazarowską cenzurą i ideą „dumnej samotności”, na jaką dyktator skazywał swój kraj. Tymczasem ożywcze prądy docierały do Portugalii i z Brazylii, i z Europy.
Rocha na plan Życiowej zmiany zaprosił współpracującego z Glauberem Rochą Brazylijczyka, aktora Geraldo Del Reya. Naturalistyczna interpretacja postaci urodzonego w wiosce nad oceanem rybaka Adelino, który powraca z wojny w Afryce, stawia go w jednym rzędzie z mieszkańcami Furadouro w rolach statystów. Biegle operujący kontrastem, Rocha splata ze sobą melodramatyczną fabułę i dokument o codziennym życiu biedoty, tradycję i postęp, męskość i kobiecość, morski żywioł i ruchome piaski urokliwej plaży, w których zapadają się stopy rybaków. Adelino na lata zaginął bez wieści, teraz wraca do świata, który go odrzuca – ukochana Júlia wyszła za mąż za jego brata, a odniesione na wojnie rany nie pozwalają mu podjąć ciężkiej pracy na morzu. Czy jest tu dla niego przyszłość? Dzika, przekraczająca tabu Albertina (Isabel Ruth) pokaże mu drogę ucieczki. Zdjęcia Elso Roque'a w duchu neorealizmu, dialogi poety António Reisa i muzyka wirtuoza portugalskiej gitary Carlosa Paredesa dodają filmowi splendoru arcydzieła.
